Podpisanie w 1999 roku przez ministrów edukacji z 29 krajów Deklaracji Bolońskiej zapoczątkowało realizację Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego. W Polsce wprowadzenie systemu bolońskiego miało nie tylko podnieść poziom nauki na uczelniach wyższych, ale również sprawić by stały się one bardziej konkurencyjne. Ale główne cele systemu bolońskiego to: wprowadzenie dwustopniowego systemu nauczania obejmującego studia licencjackie i magisterskie (obecnie również doktoranckie), wprowadzenie ECTS, wprowadzenie systemu czytelnych i porównywalnych dyplomów oraz tytułów, lifelong learning czyli rozwijanie kształcenia przez całe życie, rozwój mobilności studentów i pracowników naukowych, przygotowanie studentów do rynku pracy.
W Polsce system boloński realizowany jest przede wszystkim na obszarze wprowadzenia studiów dwustopniowych. Kończąc studia można uzyskać tytuł licencjata albo magistra. Jeśli podejmujemy studia licencjackie i naukę kończy praca licencjacka oraz jej obrona nasze wykształcenie jest niepełne, ale w dowolnym momencie możemy rozpocząć jej kontynuację. Ponadto system boloński w Polsce to również stosowanie w szkolnictwie wyższym Suplementu do Dyplomu. Zawiera on informacje na temat kwalifikacji zdobytych w czasie trwania studiów. W 2002 roku utworzono Państwową Komisję Akredytacyjną.
Warto również wspomnieć o ECTS (European Credit Transfer System), czyli Europejskim Systemie Transferu Punktów, który został opracowany przez Komisję Europejską. Dzięki temu systemowi możliwe jest zaliczenie studiów krajowych i zagranicznych do programu, który student realizuje na swojej uczelni. Umożliwia to wymianę studentów między uczelniami.